آیا دکتر اقبال مسئول توانمندی بود یا سیستم حکمرانی صنعت نفت در آن دوران کارامد بود
آیا دکتر اقبال مسئول توانمندی بود یا سیستم حکمرانی صنعت نفت در آن دوران کارامد بود
دکتر اقبال مسئولی عاقل و کارگشا و سیستم بسیار کارامد و کارساز
بصورت پیوسته شاهدیم که همکاران گرامی صنعت نفت خاطرات زیادی از دکتر اقبال، منش های انسانی او و راست کرداری این ابرمرد بعنوان مسئول اول شرکت ملی نفت در دوران گذشته بیان می دارند. همکاران اظهار می دارند که دکتر اقبال مردی کوشا برای میهن و با پشتکار برای اعتلای صنعت نفت بود.
تاکنون یک رفتار نادرست و ناشایست از ایشان نقل نشده. هرچه بوده انسانیت و رسیدگی به امور کارکنان شرکت ملی نفت بوده.
اینکه جرا دکتر اقبال چنین عملکرد و یادمانی از خود به یادگار گذاشته قابل تامل می باشد. چرا تمامی اقوال از این انسان بلندمرتبه بیان رسیدگی به مشکلات کارکنان در هر زمینه می باشد؟ چرا او براحتی گره های موجود در صنعت نفت را با عقلانیت و دلسوزی باز می کرد؟ چرا دکتر اقبال بعنوان بالاترین مقام شرکت ملی نفت جایگاه خود را درک می کرد و سعی داشت نقش بزرگی در صنعت نفت ایجاد گرداند؟ چرا او حتی قانون را دور می زد تا پرسنل صنعت نفت در رضایت کامل کار کنند؟
آیا او قانون گریز بود؟ آیا او قانون شکن بود؟ آیا او مخالف قوانین صنعت نفت بود؟ آیا قوانین نفت را بلد نبود؟
خیر؛ او یک مدیر همه چیزدان بود. قوانین را بخوبی می شناخت و مسئولی قانونمند بود. ولی او مدیری توانمند و فهیم نیز بود که می دانست قوانین را باید برپایه رضایت پرسنل و برای اعتلای صنعت نفت نوشت. این بود که بعنوان مدیری قابل و توانا با در اختیار داشتن اختیارات ویژه که هر مسئولی دارد، گره مشکلات مالی و معنوی کارکنان را به آسانی باز می کرد.
و براستی چرا اینک با گذشت 47 سال از انقلاب اسلامی هماورد و همانندی چون او در صنعت نفت یافت نشده است؟ ده ها وزیر و صدها مسئول بالارتبه در صنعت نفت آمد و رفت کرده اند. ولی هیچیک به گرد پای وی نمی رسند. نزدیک به پنج دهه است که هیچ مسئولی در صنعت نفت چون او مسئولیت پذیر، فهیم و فرزانه، کاردان و کاربلد، دلسوز و رئوف، با سخاوت و گشاده دست، بلند نظر و والا طبع و جوانمرد پیدا نمی کنیم.
بدرستی شاخصه ممتاز و شخصیت برجسته دکتر اقبال همان بود که می فهمید صنعت نفت بدون کارکنان پرتلاش و زحمتکش هرگز به اعتلا و پیشرفت واقعی نمی رسد. او شغل خویش را خوب می شناخت و از اختیارات خویش آگاهی کامل داشت. لذا او برای صنعت نفت خیال پردازی باطل و میلی و از روی خودخواهی و خودسری نمی کرد. بلکه فردی واقع بین بود که با بدکرداری فرصت سوزی نمی کرد. بلکه با هوشمندی و خردمندی و با درک اختیارات شغلی آن مقام برای صنعت نفت فرصت سازی می کرد. تا صنعت نفت را به اوج برساند و رساند.
و خوشبختانه سیستم حکمرانی نیز بصورتی بود که برای او محدودیت ایجاد نمی کرد تا در تامین شرایط بهینه ناکام بماند. سیستم ها و مکانیسم ها اجازه دادند تا با پرورش نیروی انسانی زبده و ارزنده، والائی و ارزشمندی صنعت نفت را تقویت نماید.
لیکن امروز وزیران آمد و شده به وزارت نفت و معاونان وزیر و سایر مسئولین درکی از قوانین موضوعی برای شادکامی و رفع مشکلات پرسنل صنعت نفت ندارند. حتی آنان از مجموعه اختیارات خویش برای بازگشایی اشکالات و گره های موجود ناآگاه می باشند. لذا گره گشایی در صنعت نفت جایی نداشته و مسئولین عاجز از حل مسائل و مشکلات می باشند.
یاد دکتر اقبال برای همیشه در صنعت نفت ماندگار باد.
کلمات کلیدی: دکتر اقبال;صنعت نفت; منوچهر اقبال; پهلوی